Dag 17: Ontario – Las Vegas

Posted By Wim & Elkana on 08 oktober 2013 | 0 comments


Begin: Ontario Afstand: 357,89 km / 222,4 mi
Eind: Las Vegas Verplaatsingstijd: 4 uur 30 min 08 sec
Route: Download hier KMLKML is een bestandsformaat dat gebruikt wordt om geografische gegevens in bijvoorbeeld Google Earth en Google Maps weer te geven. Als u dit bestand opent in Google Earth, kunt u de route afleggen. / JPG Gem. snelheid: 79,49 km/u / 49,4 mi/u
Slaapplek: Luxor Hotel & Casino – link
Het weer: zeer zonnig en warm

Dinsdag 8 oktober
Om kwart over 7 werden we gewekt door de ene sirene na de andere. Iets voorbij ons hotel bleek, naar wij later hoorden, een ernstig ongeluk te zijn gebeurd met een vrachtauto en een motorrijder van de politie. Door alle tumult voor de deur waren we beiden vroeg wakker en ontbeten we in de lobby van het hotel. Dat ontbijt bestond uit uitsluitend muffins en koffie + orange juice. Rond 9 uur werd de bolide gestart voor de laatste lange tocht richting Las Vegas. Genietend van de Amerikaanse gastvrijheid op de highways waarbij het zelden voorkomt dat men boos naar jou reageert, doken we weer de lange woestijnweg op richting Nevada. Onderweg een stop gemaakt om maar eens weer zo’n lekker broodje bij Subway te nuttigen. Dat bleek zo’n beetje de hele vakantie het vaste adres om een beetje het gevoel van een Nederlandse lunch te krijgen. Want brood eten, daar hebben de Amerikanen geen kaas van gegeten, in onze ogen althans! De eerste dagen hebben we geprobeerd ons daar op aan te passen maar later ontdekten we dat niemand daar echt op zat te wachten en gingen we onze eigen gang. Nu is het nuttigen van drie warme maaltijden per dag, zoals veel Amerikanen schijnen te doen, ook niet echt ons ding. Weer op weg kwamen we een van de meest bizarre en onuitspreekbare plaatsnamen tegen die we in ons leven gezien hadden. Zzyzx bestond dus echt! Na een rit van 4,5 uur eindigde onze rit in Las Vegas waar we inmiddels een beetje de weg kenden. De overnachting zou plaatsvinden in het Luxor hotel, een in een piramidevorm gebouwd hotel met ruim 4000 kamers. Na de administratieve afhandeling daarvan kwamen we terecht in een schitterende suite met uitzicht op de Strip waar we ’s avonds nog even uitgebreid gewandeld hebben.

Drukte voor het motel in Ontario.

Drukte voor motel in Ontario.

Kamer in Luxor.

Kamer in Luxor.

Zwembad van Luxor.

Zwembad van Luxor.

Vanuit het zwembad.

Vanuit het zwembad.

Voor het eerst; corndog!

Voor het eerst; corndog!

Shirtjes & petjes passen bij de Walmart!

Shirtjes & petjes bij Walmart!

Bellagio fonteinen op de Strip.

Bellagio fonteinen op de Strip.

De Strip

De Strip

De Strip

De Strip

Nummerbordje laten maken.

Nummerbordje laten maken.


Het avondeten werd een gedenkwaardig gebeuren. Thuis kijken we, als eetverslaafden, vaak naar Food Network. Met name het programma Dinners, Drive-ins & Dives staat meestal op als we zaterdags aan het eind van de dag op de bank een patatje eten. Hierin hadden we al een aantal keren wat leuke eetgelegenheden in Las Vegas gezien. Dat moest niet zo moeilijk terug te vinden zijn. Op internet maakten we een keus voor Moondoggies Naked Pizza waar we aanschoven voor de warme hap. Het was een wat sombere maar wel gezellig aangeklede tent waarin je vanaf 21 jaar pas welkom bent. Adults only dus! De verwachting waren hooggespannen en na het bestuderen van de menukaart viel onze keus in ieder geval op de Suïcide Fries die we in het programma ook gezien hadden. Daarnaast een beefburger die op bijzondere wijze was samengesteld. De serveerster adviseerde ons dat we aan één bordje Suïcide Fries genoeg hadden waarop ze lachend naar de keuken liep. Na een minuut of 15 stond onze bestelling voor onze neus. Na een eerste hapje van de Fries bleken deze dermate scherp met rode peper en diverse andere kruiden dat je het gevoel had dat je maag omhoog kwam. De cola die we erbij besteld hadden was na twee hapjes al op om deze binnenbrand te kunnen blussen. Temeer daar je weet dat een normale cola al bijna een liter is werd snel duidelijk dat dit een eigenlijk niet te blussen brand was. Elkana haakte dan ook al snel af en liet het zware werk aan Wim over die daar uitstekend in slaagde! Halverwege de maaltijd had hij al wel gekeken waar de toiletten waren want de drang om over te geven bleef aanwezig. Maar goed, hij wilde niet voor ‘pussy’ aangezien worden dus kauwde hij zeer tegen zijn zin lachend door. Gelukkig was het broodje burger die erop volgde beter eetbaar. Zo werd een normale maaltijd een gedenkwaardig evenement waar we achteraf behoorlijk om kunnen lachen. De verbrande tong werd later op de avond op de Strip nog afgeblust met een Blizzard, een McFlurry achtig ijsje.

Ligt een woord op je tong? Schrijf!

%d bloggers liken dit: