Land Of Dreams – Weemoed…

Posted By Wim & Elkana on 16 oktober 2013 | 0 comments


“Land of dreams, land of dreams
Come and find your land of dreams
And it’s closer than it seems
Come and find your land of dreams”

Rosanne Cash – Land of Dreams


Wat hadden we er lang naar uitgekeken, onze reis naar Amerika. In gedachten hadden we alle routes die we gepland hadden al wel honderd keer gereden. Toen we er eenmaal waren reden we huilend de Las Vegas Strip op. Dit omdat we beiden vaak de angst hadden gehad dat de reis om een of andere reden niet door zou kunnen gaan. Maar nu waren er toch echt! En wat is Amerika ons ontzettend meegevallen. En dan hebben we het niet eens alleen over hoe het land eruit ziet in al zijn wispelturigheid qua landschappen, temperaturen (Las Vegas 80 tot 100 graden Fahrenheit en Bodie en omgeving 59 graden Fahrenheit) en staten. Vooral de mensen zijn erg hartelijk gebleken en hadden veel belangstelling voor onze afkomst. Als je in Amerika tegen iemand op botst zegt hij of zij sorry in plaats van jij. Dat was iets waar we best wel even aan moesten wennen. Ook de behulpzaamheid van de mensen heeft ons positief verrast. Bijna niets is ze teveel om het de toerist naar de zin te maken. Dat iemand zich verontschuldigd tegenover jou omdat je als toerist een arrestatie moet zien vonden we beiden heel bijzonder. Dat een winkelmedewerker alles en iedereen in de steek laat om te zorgen dat jij een kortingspasje krijgt is ook heel bijzonder. De in onze ogen rare manier van benzine tanken waarbij je eerst naar binnen moet om te betalen en dan pas kan tanken en het keep-your-lane systeem op de snelweg waarbij je gewoon links en rechts mag passeren is iets wat in Nederland ook direct ingevoerd mag worden. De mentaliteit van de Amerikanen is in onze ogen erg afwijkend, in positieve zin, van de Nederlandse. Ook viel het ons op dat veel Amerikanen vanuit het geloof hun leven leiden. Op de meest vreemde plekken zag je borden langs de weg die refereerden aan het geloof. Om de tweehonderd meter een gebod van de tien geboden vonden wij beiden bijzonder. Ook hebben we een stukje van het foute Amerika gezien waar de mensen gebukt gaan onder zwaar overgewicht, iets waarvan we zelf heel goed weten welk gevolg dat heeft. Het is dan ook niet zo raar dat je aan de ene kant ziet dat mensen gezond proberen te leven en aan de andere kant de commercie er alles aan doet om je vol te proppen met vet en luxe. Alles, maar dan ook echt alles is groter. Als je de keus hebt tussen small, medium of large kun je als Nederlander gerust voor small kiezen want dan nog krijg je een halve liter cola. Een rol wc papier is twee centimeter breder dan bij ons thuis. Een los blikje drinken is nauwelijks te koop. Het gaat meestal per zes of twaalf. En ondertussen zie je kinderen onder de tien jaar met ernstig overgewicht waarbij de ouders vaak het foute voorbeeld geven. Toch hebben we ontzettend genoten van onze reis van bijna drie weken door de USA. Tijdens de reis hadden we eigenlijk al voor onszelf besloten dat dit zeker niet bij één keer zou blijven. Plan is dan om de hele Route66, waarvan we nu maar een klein deel gereden hebben, helemaal te doen. Wat we zeker niet anders zouden doen zijn de overnachtingen. Nu hadden we de eerste twee nachten vanuit Nederland geboekt. Daarna hebben we per dag gekeken waar we de volgende dag ongeveer uit zouden komen en toen direct via Booking.com de volgende overnachting geboekt. Dat is niet één keer echt tegengevallen. In bijna alle gevallen kregen we wat beloofd was en viel de prijs ongelooflijk mee. Ook het budget dat we in gedachten hadden voor onze trip was ruim voldoende voor onze wensen. Op culinair gebied zijn en blijven we natuurlijk Nederlanders. Dus het beschuitje met kaas was zo ongeveer het eerste waar we aan dachten toen we weer thuis waren. Toch is het mooi om als “Amerikaan” in Amerika te leven. Dus af en toe ook mee te doen aan de in onze ogen ongezonde leefstijl.
Nadat we thuis kwamen werden we geconfronteerd met het fenomeen jetlag. Waar ik (Wim) altijd dacht dat dat een zeurverhaal was van verwende reizigers heb ik aan de lijve ondervonden dat het geen onzin is en dat het eigenlijk je hele leven ontregeld. Ik weet, het is een luxeprobleem, en een volgende reis naar Amerika zal dat zeker niet tegenhouden. Maar ik denk wel dat ik mij vooraf meer zal verdiepen over hoe te voorkomen of de gevolgen te bestrijden.

Met een gevoel van weemoed denken we terug aan onze mooie momenten in de USA. Veel muziek die we daar in de auto gedraaid hebben en gehoord hebben op andere plaatsten zetten ons nu al terug in de tijd en geeft een gevoel van weemoed. We hopen dan ook van harte dat we over een jaar of twee nog een keer zo’n reis kunnen maken. Maar we sluiten niet uit dat dat ook wel eens eerder zou kunnen zijn. Liefs… God Bless!

Ligt een woord op je tong? Schrijf!

%d bloggers liken dit: